رباعی شمارهٔ ۱۴
جلال الدین محمد مولویای آنکه چو آفتاب فرد است بیا
بیرون تو برگ و باغ زرد است بیا
عالم بی تو غبار و گرد است بیا
این مجلس عیش بی تو سرد است بیا
ای آنکه چو آفتاب فرد است بیا
بیرون تو برگ و باغ زرد است بیا
عالم بی تو غبار و گرد است بیا
این مجلس عیش بی تو سرد است بیا