رباعی شمارهٔ ۱۵
جلال الدین محمد مولویای آنکه نیافت ماه شب گرد ترا
از ماه تو تحفه ها است شبگرد ترا
هر چند که سرخ روست اطراف شفق
شهمات همی شوند رخ زرد ترا
ای آنکه نیافت ماه شب گرد ترا
از ماه تو تحفه ها است شبگرد ترا
هر چند که سرخ روست اطراف شفق
شهمات همی شوند رخ زرد ترا