رباعی شمارهٔ ۵۲
جلال الدین محمد مولویتنبور چو تن تن برآرد به نوا
زنجیر در آن شود دل بی سر و پا
زیرا که نهان در زهش آواز کسی
می گوید او که جسته همراه بیا
تنبور چو تن تن برآرد به نوا
زنجیر در آن شود دل بی سر و پا
زیرا که نهان در زهش آواز کسی
می گوید او که جسته همراه بیا