رباعی شمارهٔ ۱۷۱
جلال الدین محمد مولویامشب هردل که همچو مه در طلب است
ماننده زهره او حریف طرب است
از آرزوی لبش مرا جان بلب است
ایزد داند خموش کاین شب چه شب است
امشب هردل که همچو مه در طلب است
ماننده زهره او حریف طرب است
از آرزوی لبش مرا جان بلب است
ایزد داند خموش کاین شب چه شب است