رباعی شمارهٔ ۱۸۴
جلال الدین محمد مولویای جان ز دل تو بر دل من راهست
وز جستن آن راه دلم آگاه است
زیرا دل من چو آب صافی خوش است
آب صافی آینه دار ماه است
ای جان ز دل تو بر دل من راهست
وز جستن آن راه دلم آگاه است
زیرا دل من چو آب صافی خوش است
آب صافی آینه دار ماه است