رباعی شمارهٔ ۱۰۵۴
جلال الدین محمد مولویبلبل آمد به باغ و رستیم ز زاغ
آییم به باغ با تو ای چشم و چراغ
چون سوسن و گل ز خویش بیرون آییم
چون آب روان رویم از باغ به باغ
بلبل آمد به باغ و رستیم ز زاغ
آییم به باغ با تو ای چشم و چراغ
چون سوسن و گل ز خویش بیرون آییم
چون آب روان رویم از باغ به باغ