غزل شمارهٔ ۴۳۸

هر دم سلام آرد کاین نامه از فلان ست

گویی سلام و کاغذ در شهر ما گران ست

زین مرگ هیچ کوسه ارزان نبرد بوسه

بینی دراز کردن آیین نرخران ست

هر جا که سیمبر بد می دانک سیم بربد

جان و جهان مگویش کان جان ز تو جهان ست

بتراش زر به ناخن از کان و چاره ای کن

پنهان مدار زر را بی زر صنم نهان ست

گر حلقه زر نبودی در گوش او نرفتی

در گوش حلقه زر بر طمع او نشان ست

ور زانک نازنینی بی سیم و زر ببینی

چونک عنایت آمد اقبال رایگان ست

این یار زر نگیرد جانی بیار زرین

زیرا که زر مرده آن سوی ناروان ست

سنگی ست سرخ گشته صد تخم فتنه کشته

مغرور زر پخته خام است و قلتبان ست

خامش سخن چه باید آن جا که عشق آید

کمتر ز زر نباشی معشوق بی زبان ست