رباعی شمارهٔ ۱۲۴۹
جلال الدین محمد مولویزینگونه که من به نیستی خرسندم
چندین چه دهید بهر هستی پندم
روزیکه به تیغ نیستی بکشندم
گرینده من کیست بر او می خندم
زینگونه که من به نیستی خرسندم
چندین چه دهید بهر هستی پندم
روزیکه به تیغ نیستی بکشندم
گرینده من کیست بر او می خندم