رباعی شمارهٔ ۱۴۴۸

جانم بر آن قوم که جانند ایشان

چون گل به جز از لطف ندانند ایشان

هرکس کسکی دارد و کس خالی نیست

هر یک چو قراضه ایم و کانند ایشان