رباعی شمارهٔ ۱۵۶۱
جلال الدین محمد مولویچون پاک شد از رنگ خودی سینه تو
خودبین گردی ز یار دیرینه تو
بی آینه روی خویش نتوان دیدن
در یار نگر که اوست آیینه تو
چون پاک شد از رنگ خودی سینه تو
خودبین گردی ز یار دیرینه تو
بی آینه روی خویش نتوان دیدن
در یار نگر که اوست آیینه تو