رباعی شمارهٔ ۱۶۸۲
جلال الدین محمد مولویامشب برو ای خواب اگر بنشینی
از آتش دل سزای سبلت بینی
ای عقل برو که تو سخن می چینی
وی عشق بیا که سخت با تمکینی
امشب برو ای خواب اگر بنشینی
از آتش دل سزای سبلت بینی
ای عقل برو که تو سخن می چینی
وی عشق بیا که سخت با تمکینی