رباعی شمارهٔ ۱۷۶۷
جلال الدین محمد مولویای آنکه به جز شادی و جز نور نه ای
چون نعره زنم که از برم دور نه ای
هرچند نمک های جهان از لب تست
لیکن چکنم چو اندر این شور نه ای
ای آنکه به جز شادی و جز نور نه ای
چون نعره زنم که از برم دور نه ای
هرچند نمک های جهان از لب تست
لیکن چکنم چو اندر این شور نه ای