رباعی شمارهٔ ۱۸۳۴
جلال الدین محمد مولویچون خار بکاری رخ گل می خاری
تا گل ناری بر ندهد گلناری
فعل تو چو تخم و این جهان طاحون است
تا خشت بر آسیا بری خاک آری
چون خار بکاری رخ گل می خاری
تا گل ناری بر ندهد گلناری
فعل تو چو تخم و این جهان طاحون است
تا خشت بر آسیا بری خاک آری