رباعی شمارهٔ ۱۸۴۸
جلال الدین محمد مولویخود هیچ بسوی ما نگاهی نکنی
گیرم که گناهست گناهی نکنی
دل در گل رخسار تو می نالد زار
بر آینه دلم تو آهی نکنی
خود هیچ بسوی ما نگاهی نکنی
گیرم که گناهست گناهی نکنی
دل در گل رخسار تو می نالد زار
بر آینه دلم تو آهی نکنی