رباعی شمارهٔ ۱۹۴۳
جلال الدین محمد مولویگویی که مگر به باغ رز رشته امی
یا بر رخ خویش زعفران کشته امی
آن وعده که کرده ای رها می نکند
ور نی خود را به رایگان کشته امی
گویی که مگر به باغ رز رشته امی
یا بر رخ خویش زعفران کشته امی
آن وعده که کرده ای رها می نکند
ور نی خود را به رایگان کشته امی