رباعی شمارهٔ ۱۹۶۶
جلال الدین محمد مولویمن من نیم و اگر دمی من منمی
این عالم را چو ذره بر هم زنمی
گر آن منمی که دل ز من برکنده است
خود را چو درخت از زمین برکنمی
من من نیم و اگر دمی من منمی
این عالم را چو ذره بر هم زنمی
گر آن منمی که دل ز من برکنده است
خود را چو درخت از زمین برکنمی