غزل شمارهٔ ۲۸۰۹

ساخت بغراقان به رسم عید بغراقانیی

زهره آمد ز آسمان و می زند سرخوانیی

جبرییل آمد به مهمان بار دیگر تا خلیل

می کند عجل سمین را از کرم بریانیی

روز مهمانی است امروز الصلا جان های پاک

هین ز سرها کاسه زیبا در چنین مهمانیی

بانگ جوشاجوش آمد بامدادان مر مرا

بوی خوش می آیدم از قلیه و بورانیی

می کشید آن بو مرا تا جانب مطبخ شدم

مطبخی پرنور دیدم مطبخی نورانیی

گفتمش زان کفچه ای تا نفس من ساکن شود

گفت رو کاین نیست ای جان بهره انسانیی

چون منش الحاح کردم کفچه را زد بر سرم

در سر و عقلم درآمد مستی و ویرانیی