غزل شمارهٔ ۳۲۱۲

الا یا مالکا رق الزمان

الا یا ناسخا حسن الغوانی

الا من لطفه ماء زلال

و مافی الکون ظرف کالاوانی

سجود کل اوج او حضیض

بشمس الدین سلطان المعانی

الا تبریز بشراک دواما

و صار ساجدیک المشرقان

ظل الله تبریزا بظل

تضعضع من تصوره جنانی

تعالی عن مدیحی قد تعالی

ولکن لیس صبر فی لسانی