شمارهٔ ۴۸ - در مدح معزالدین ملک حسین پادشاه

نشست خسرو گردون به بارگاه حمل

به نام نامیه منشور داد بهر عمل

کنون به سوی مزاج جهان بباید دید

که گشت سوی مزاجش اعتدال بدل

چنان به هر طرف جوی سبزه ست به باغ

که می کشند به زنگار بر ورق جدول

ز عشق گل به دل لاله داغهای سیاه

چنانک عنبر سارا در آتشین منقل

ز برگ بید فتاده ست سایه بر سر گل

به شکل خنجر بهرام بر گلوی حمل

حرارتی ز هوا تا در او اثر نکند

شکوفه مالد بر روی خویشتن سندل

چنانکه خنجر غازی به خون خضاب شود

ز رنگ لاله و گل سرخ گشت جبل

نشسته بر سر هر شاخ بلبلی گویا