شمارهٔ ۱۱۴

ز چشمم خون دل هر شب روان است

سرشک خونی ام از شبروان است

دوان یک شب روانم از شماخی

که جان و دل مرا در شابران است

سمند عزم را بربسته ام زین

همین دم اشک گلگونم روان است

رکابم گر گران باشد مکن عیب

که با من بخت گمره همعنان است

سبک بار سفر می بست ناصر

ولی جان بربرش بار گران است