شمارهٔ ۱۱۹

سرو روان چو قد بلندت ظریف نیست

آب حیات چون لب لعلت لطیف نیست

خط دشمن است حسن تو را اندکش مبین

موری که دست شیر بپیچد ضعیف نیست

ما را شرف به پیش جناب تو مردن است

عمری که بی تو می گذرانم شریف نیست

همدرد من نی اند حریفان روزگار

ساقی بیار باده که ما را حریف نیست

در بیت ناصر آی نگارا چو قافیه

زان بیشتر که بند شود چون ردیف نیست