شمارهٔ ۱۳۳

مردم از غم وین غمم بر سر که غمخوار نیست

شاد بادا غم که جز با وی وفاداریم نیست

مرده ام دیده است پندارد مگر من زنده ام

در حقیقت این تمنا غیر پنداریم نیست

صد هزاران راز دارم در دل پر درد خویش

زار می نالم ولیکن با کس آزاریم نیست

از دو عالم رو به سودای بتی آورده ام

در شب گیسوی او هم روز بازاریم نیست

می کشد ناصر جفای یار و کوشش می کند

جز وفا و مهربانی در جهان کاریم نیست

کتاب درخشانی این شماره را ندارد در عوض غزل ۱۴۰ یک غزل اضافه دارد بدون شماره و یان را جایگزین کردم الف رسته