شمارهٔ ۲۰۲

به نزد اهل نظر هر که دیده ای دارد

مدام دیده ز روی تو بر نمی دارد

کسی که دیده به دیدار دوست روشن کرد

حدیث طعنه دشمن به گوش می نارد

مرا ز فرقت دلدار مهربان هر دم

ز کنج دیده خونین ستاره می بارد

هر آنکه پند رقیبان نمی کند در گوش

ز گنج صحبت یارش نصیب کی دارد

رقیب را چه محل تا که پیش صبحت یار

نشیند و به بیهوده راز بر دارد