شمارهٔ ۴۵۴

تو آفتابی و من ذره هوا دارم

که از هوای تو حاصل همین هوا دارم

میان چشم و دل از آب دیده خون افتاد

کجا است نقش خیالت که ماجرا دارم

ز خاک کوی تو کحل الجواهر آرد باد

که دیده بر گذر قاصد صبا دارم

ز یار باز نیابم به طعنه اغیار

جفا کنند رقیبان که من وفا دارم

بود چو سروسهی برگ من ز بی برگی

نی ام که برگ ندارم ولی نوا دارم

به بوی آنکه به رنگی چو گل بر آیی خوش

چو سرو بر سر پا دست بر دعا دارم

طلوع همچو تو ماهی به منزل ناصر

ز طالع است من این منزلت کجا دارم