شمارهٔ ۴۹۵

ما خلاف رسم مردم کرده ایم

ترک اسباب تنعم کرده ایم

رشته تسبیح را از ما مجوی

زانکه ما سررشته را گم کرده ایم

در میان گریه چون ابر بهار

بر بقای خود تبسم کرده ایم

آن دهان را کس نمی داند یقین

شکل موهومی توهم کرده ایم

همدم وصلت دمی گر بوده ایم

بر قدم آن دم تقدم کرده ایم

هیچ دانی از چه شد معلوم علم

زانکه بسیاری تعلم کرده ایم

تا چو ناصر طالبی یابد ظریف

انجمن ها همچو انجم کرده ایم