قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۹

بگسل رسن از بی فسار عامه

مشغول چه باشی به بارنامه

تو خود قلم کردگار حقی

احسنت و زهی هوشیار خامه

قول تو خط توست مر خرد را

سامه کن و بیرون مشو ز سامه

منیوش مگر پند خوب و حکمت

برگوش همه خلق خاص و عامه

بی جامه شریفی ازانکه جانت

معروف به خط است نه به جامه