قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۷

اگر ز گردش جافی فلک همی ترسی

چنین به سان ستوران چرا همی خفسی

وگر حذر نکند سود با سفاهت او

چنین ز نیک و بد او چرا همی ترسی

چرا که باز نداری چو مردمان به هوش

خسیس جان و تنت را ز ناکسی و خسی

به جهد و کوشش با خویشتن بپای و بایست

اگر به کوشش با گردش فلک نه بسی

به علم بر غرض گردش فلک بر رس

اگر به کوته قامت برو همی نرسی

به زیر و از بر و پیش و پس و به راست و به چپ

نگاه کن که تو اندر میانه قفسی

گهی ز سردی نجم زحل همی فسری

گهی ز شمس و تف صعب او همی تفسی

اگر به جنس یکی اند و آتش اند همه

به فعل چونکه ندارند هیچ هم جنسی

به سعد زهره و نحس زحل نگر که که داد