شمارهٔ ۴۰

هر شب از یاد خطت از جگر سوختگان

دود آه است که بر دور قمر می گذرد

چشم خونباره ما آینه طلعت تست

تا بدانی که چه بر اهل نظر می گذرد

من همان روز که رفتار تو دیدم گفتم

کآخر این سیل خطرناک ز سر می گذرد

چه بلایی است در این کوی که با یک نگهی

جوی خونست که از دیده به بر می گذرد