شمارهٔ ۴۶
نیر تبریزیدر خواب به کف داشتم این طره پرتاب
ای کاش که بیدار نمی گشتم از این خواب
آن طره مشکین تو با سنبل عطشان
وان لعل می آگین تو با غنچه سیراب
از سنبل عطشان تو سیراب دل از خون
وز غنچه سیراب تو عطشان لب احباب
آبم از سر برگذشت ای ساربان محمل بدار
ترسم از اشکم فروماند شتر را پی در آب