شمارهٔ ۱۰۳۷

مستم از اقداح مالامال تو

وز شراب کشف وجد و حال تو

نیست ما را نسبتی با عقل و نفس

زآن که هر مرغی ندارد بال تو

گرچه عقل و نفس ما در عین عشق

هم سلامان است و هم ابسال تو

عقل و نفس و جسم و جان آماده اند

منتظر بر عزم استقبال تو

تا بر افتد کفر و دین و ما و من

آرزومندم به استیصال تو

بر تو هرگز من نمی خواهم بدل

هم تو باشی هم تویی ابدال تو

چون منی را خود به بازار قبول

بر نیارد قیمتی دلال تو

آسمان گر بر زمین افتد چه باک

چون بود ثابت قدم حمال تو

در جوار عشق سدی محکم است

گو جهان بر هم زند زلزال تو

بگذرانم وادی وهم و خیال

گر برون آیم به استدلال تو

با نزاری گفتم ای شوریده سر

با که گویم فصلی از احوال تو

گفت ای عقل از ملامت تا به کی

چند از این بی هوده قیل و قال تو