شمارهٔ ۱۱۷۸
حکیم نزاری قهستانیمرا گر همتی مردانه بودی
خلاصم از دل دیوانه بودی
چنین جانم ز دل کی سیر گشتی
اگر جانانه ام هم خانه بودی
غلط کردم که در شریان جان است
چه می گویم که بودی یا نبودی
اگر عاقل نبودی در حجابی
چو مجنون از خرد بیگانه بودی
کجا پیمان به سر دانستمی برد
اگر نه بر کفم پیمانه بودی
کبوتر گر قناعت پیشه کردی
کجا در بند دام و دانه بودی
اگر هر مرغکی بر شمع تسلیم
فدایی وار چون پروانه بودی
کجا چون شب پره ظلمت گزیدی
کجا چون جغد در ویرانه بودی
اگر عنقا نبودی در پس قاف
میان خلق کی افسانه بودی
علی الجمله دلم زین ورطه ی شاق
اگر بیرون شدی مردانه بودی
نزاری را ز مبدا تا به اکنون
همه کارش چنین مستانه بودی
همه عمرش غرامت بر غرامت
و گر شکرانه بر شکرانه بودی
ازین ها وارهاندی التقاطی
گرم از جانب جانانه بودی