شمارهٔ ۱۱۸۱

دو سه روز است که دیدار به ما ننمودی

مرحبا شاد رسیدی و کرم فرمودی

چه خطا رفت چه کردیم چه گفتیم چرا

سر گرانی به سرت کز چه غبارآلودی

چون بجستی که دگر باز نجستی ما را

به چه مشغول شدی با که به خلوت بودی

در زندانم از آن شب که تو رفتی بسته ست

تا به امروز که بازآمدی و بگشودی

کس نگفته ست که مرده ست فلان یا زنده ست

هم عفاالله که بر بی کسی ام بخشودی

هر که مقبول ایازست غلامی کردن

پیش او به بود از سلطنت محمودی

تو مکن قصد نزاری که به پایت ریزد

جان به دست خود اگر طالب این مقصودی