شمارهٔ ۱۳۸۴

اگر به گوشه چشم التفات فرمایی

به غمزه معجز انفاس روح بنمایی

عنایتی به تو سدهزار دل داری

کرشمه ای ز تو و سدهزار بینایی

نسیم پیرهن و چشم پیر کنعانی

جمال یوسف و درد دل زلیخایی

هزار سر به پشیزی کدام سیب و ترنج

نعوذ بالله اگر از تتق به درآیی

نه بی تو طاقت صبر و نه بی تو روی وصال

نه میل طبع به جمع و نه برگ تنهایی

اگر ز زلف تو سودا گرفت او را هم

قرار نیست از آشفتگی و سودایی

وگر ز چشم تو در خون همی کشم دامن

خوش است شیوه ی آن جادوان شهلایی

چراست خوی تو در خون دوستان رفتن

کسی نرفت بدین چابکی و رعنایی

ز خشک مغزی و گرمی او تواند بود

که آفتاب زند با تو لاف زیبایی

کلاه زرکش او با قبای سیمابی

اگر چه نغز بود وقت مجلس آرایی