بخش ۸ - ادامه

چو بر مغز پدر این ماجرا ریخت

تو گفتی ابر رحمت بر گیاریخت

به دل زد نشتری از راه گوشش

که بیخود گشت و باز آمد به هوشش

سخن از لب سفر ناکرده تا گوش

جوابش چاره جویی بود و خاموش

پی حاجت روا کردن ز جا جست

کمر بر جان و جان را بر میان بست

زبیم خوی چرخ آبنوسی

هماندم ساخت ترتیب عروسی

هر آنچش بود در خاطر ذخیره

که چشم عقل از آن می بود خیره

برون آورد بهر رونق کار

ز هر جنسی یکی یوسف به بازار

تمنا را به صد پیرایه پیراست

مهیا شد فروتر ز آنچه می خواست