شمارهٔ ۴۲۳
در قند آن دهان شده لب تا کمر نهان این پسته تنگ بسته بود در شکر نهان دستار کاکلش نکند از نظر نهان کی فتنه ای چنین شده در زیر سر نهان کشور گشا است مهر خموشی چو آفتاب در موج تیغ فتح ب...
میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم میزیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از وی در موزهٔ لندن وجود دارد به هنر خوشنویسی خود او مزین است. از تاریخ مرگ وی نیز خبری در دست نیست و آخرین اثر به سال ۱۱۰۵ تعلق دارد.این دیوان به کوشش حمید مشهدی آقائی کشف و استنساخ و تصحیح شده و به همت انتشارات مهر هشتم منتشر گردیده و به همت آقای حسین آقائی با کسب اجازه از مصحح و ناشر در سایت گنجور در دسترس قرار گرفته است.
در قند آن دهان شده لب تا کمر نهان این پسته تنگ بسته بود در شکر نهان دستار کاکلش نکند از نظر نهان کی فتنه ای چنین شده در زیر سر نهان کشور گشا است مهر خموشی چو آفتاب در موج تیغ فتح ب...
می نهد لقمه در دهن دندان نعمتی بوده داشتن دندان چند دندان نهیم بر سر حرف هست تاج سر سخن دندان بی وجودش چو تلخ باشد عمر نقل عیش است در دهن دندان خانه ی سن از او بود معمور هست چون خا...