شمارهٔ ۱۲۰
تا جلوه کرد دامن طاقت کشید و رفت آمد دمی چو نکهت گل آرمید و رفت بر سر هزار پیشه ی چشمی کشیده دل هوشم از آن چو آهوی وحشی رمید و رفت شوخی که در دل است به تمکین یاد خویش از پیش دیده ه...
میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم میزیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از وی در موزهٔ لندن وجود دارد به هنر خوشنویسی خود او مزین است. از تاریخ مرگ وی نیز خبری در دست نیست و آخرین اثر به سال ۱۱۰۵ تعلق دارد.این دیوان به کوشش حمید مشهدی آقائی کشف و استنساخ و تصحیح شده و به همت انتشارات مهر هشتم منتشر گردیده و به همت آقای حسین آقائی با کسب اجازه از مصحح و ناشر در سایت گنجور در دسترس قرار گرفته است.
تا جلوه کرد دامن طاقت کشید و رفت آمد دمی چو نکهت گل آرمید و رفت بر سر هزار پیشه ی چشمی کشیده دل هوشم از آن چو آهوی وحشی رمید و رفت شوخی که در دل است به تمکین یاد خویش از پیش دیده ه...
آبروی گوهر ما را به نیسان کار نیست همچو خورشید آتش ما را به دامان کار نیست دست استغنا ندارد دستگاه آستین چشم همت بستن ما را به مژگان کار نیست موشکافان شانه گیر از فرق معنی نیستند م...