قصیدهٔ شمارهٔ ۴۲ - وله ایضا

چرا پنهان شدی از من تو با چندین هویدایی

کجا پنهان توانی شد که همچون روز پیدایی

تو خورشیدی و میخواهی که ناپیدا شوی از من

به مشتی گل کجا بتوان که خورشیدی بیندایی

گرم دور از تو یک ساعت گذر بر حلقه ای افتد

مرا در حلقها جویی و همچون حلقه بربایی

دمی نزدیک آن باشد که گردم در تو ناپیدا

زمانی بیم آن باشد که گردم بی تو سودایی

تو چون شیری و ما چون آب هر گاهی که با ما تو

درآمیزی به یک ساعت ز ما برخیزد این مایی

جهان را جمله زیبایی من از روی تو می بینم

ولی روی ترا مثلی نمی بینم به زیبایی

ز بهر دیدن روی تو بینایی نگه دارم

چه میگویم نه آن نوری که در گنجی به بینایی