رباعی شمارهٔ ۵
اوحدی مراغهایشمع از سر خود گذشت و آزاد بسوخت
بر آتش غم خنده زنان شاد بسوخت
من بنده شمعم که ز بهر دل خلق
ببرید ز شیرین و چو فرهاد بسوخت
شمع از سر خود گذشت و آزاد بسوخت
بر آتش غم خنده زنان شاد بسوخت
من بنده شمعم که ز بهر دل خلق
ببرید ز شیرین و چو فرهاد بسوخت