رباعی شمارهٔ ۳۶
اوحدی مراغهایرویت که به خوبی گل خندان منست
آرامگهش دل چو زندان منست
نیکش بگزدیدند به دندان گر چه
گفتم که همین نیک به دندان منست
رویت که به خوبی گل خندان منست
آرامگهش دل چو زندان منست
نیکش بگزدیدند به دندان گر چه
گفتم که همین نیک به دندان منست