رباعی شمارهٔ ۱۷۷
اوحدی مراغهایبد خلق مباش کز خوشی و امانی
پیکار مکن کار که بر جا مانی
زنهار مهل کز تو بماند دل کس
دلها چو بماند ز توتنها مانی
بد خلق مباش کز خوشی و امانی
پیکار مکن کار که بر جا مانی
زنهار مهل کز تو بماند دل کس
دلها چو بماند ز توتنها مانی