شمارهٔ ۱۶۶امیر پازواریدوبیتیهادٰار بلندی اسامه من به لوشهچهره نویمه من چمر دارمه گوشههر چن تو آقا بویی سنگینه گوشهنهل بنده ره تش دکفه بکوشه