شمارهٔ ۷
امیر پازواریامیر گنه که یٰارب خزون مریزٰا
پری وچه ره بند بکرد آدمیزٰا
ای جانه خدٰا چٰاره بکن مه دردٰا
ته عشق درد پر بکوشته آدمیزٰا
اون ده و دویه دولت به تو یکی وٰا با
اون هشت و چهٰار نظر بٰا ته بییوٰا
اون دشش تره دس به سر مٰالنی وٰا
دوٰازده امٰام با ته جدٰا نییوٰا