شمارهٔ ۱۳
امیر پازواریخدا دونه ته ندیین نویین بیمه بیتٰاب
د دیده منه رو بکشییه سیلاب
ته چیره طلایینه و ته ورسیمٰاب
مره که دنی یٰاسه محروم بوی خوٰاب
دوست ره گتمه تش نزن مه شیشه ی اب
تن کوره و دل آتش و دیده بی خوٰاب
ته فرقت یکی و نمونس بنمون مره تاب
تشنامه به شه لو بزن شربتی آب