شمارهٔ ۳۴

امیر گنه مه مونگ و خور برٰابر

سی سٰال تن به خٰاک پیسه جدٰا بوه سر

ته ونگ به منه خٰاک سر هوکشه ار

لبیک گویون کنون خٰاک جه دراامه ته ور

تٰا مٰاه و مهر به گردش افلٰاک کنن سر

مرغ هوٰا پره مٰاهی دریو غوطه ور

تٰا که اسرٰافیل صور بدمه به آخر

ته عشق به منه جان چه تنیر کشه لر