شمارهٔ ۳۸

ش الله دل بسوجی تو به هیمه ی نار

مره غریبی کیچه دینگویی بٰازار

هر جایی دل دارنی گل نکنه بازار

هر روزه تره خش انه با یکی یٰار

می بخت ره سییو کرد هندوی سییوکٰار

ابری سییوره مونند به گوشه ی لٰار

وٰاستر دزلف دل شییه جٰانب یٰار

دیرهٰا کرده بلکه گوم بوی شوی تٰار