شمارهٔ ۵۵
امیر پازواریگاهی مسه گه بی هوش گٰهی منٰاهوش
هردم توبه ی حق به دل مه کنی جوش
هلی و پشمالی دشندی بناگوش
ته نخجیرمه شه کمن درآورمه دوش
مطلوب وینه که سخونره هٰاکنی گوش
دا قصه ی مجنون بنوو فراموش
هر کس که مطلوب دس زهر هٰاکنی نوش
سون آب طهوره وینه هزار جوش