شمارهٔ ۵۶
امیر پازواریامرو دل بری آواز بییامو مه گوش
بی بنگ و شراب دردم بویمه بی هوش
ته شربت لوره هرکی هٰاکنی نوش
مجی خضرآسٰا و مرگ بوه فراموش
اون محال که ته غم بییه مه هم آغوش
مه ناله به عرش شییه ملایک گوش
روا ندارمه نه آرمه غم ره کس ها کنی گوش
ته بار غم سی من بو کشم کشمه من شه دوش