شمارهٔ ۷۷
امیر پازواریاون محل استا او کرده آدم گل
ته عشق ره ستار بدایه به منه دل
بسون هاروت بندمه چاه بابل
ورزمه تنه مهرره ندارمه حاصل
اتا قٰایم خش چین بونه ته دسته گل
چن کس تماشا شوین سوی ته کٰاکل
چن بار پله ی می ره سییو کنی گل
ای نازک بدن چیر اینحد چن بوه گل