شمارهٔ ۸۸
امیر پازواریای بوره سوار چم بزویی منه چم
بسون آهو رم بکردی مجه رم
اندم حالپرسون که نیشت بویم راه دم
دراون راه سر دوست ره بیورم شه چم
کی بو بوینم غم به دل مه بوه کم
دوست ندیین دیده نمونس مه نم
اون یار که مه جٰا جدا نییه یکی دم
اسٰا مردم گفته مه جٰابیته رم