شمارهٔ ۱۲۵

امیر گنه کی دوسه مه چش سو

مه روشنه گیتی شوی تاره بی تو

همون اوله روز که بدیمه ته رو

ز دوسمه طمع که تره کش اییرو هییرو

ته چیره ره خو بدیمه مسه آهو

هر روزه ذلیل و شو هلاکمه بی تو

تا ته گله ولگ بنده به ته مشک بو

سحر سامری جا کرده یاسمین رو